Donderdag 15 Juli 1993

img_4192

Vandaag is de laatste dag aangebroken van mijn vakantie. We moesten vroeg opstaan omdat we al om 07:30 met de bus richting vliegveld zouden vertrekken. De bus haalde op verschillende plekken mensen op een daarna gingen we richting het vliegveld. Daar aangekomen konden we meteen inchecken. Daarna door de douane dit duurde veel langer. Na een uur waren we er allemaal doorheen. Om 10:00 zou het vliegtuig getrekken dus hadden we nog tijd over. Het vliegtuig landen pas om 10:30 dus het liep allemaal een beetje uit. Na ingestapt te zijn vertrokken we 11:15 van Karpathos.

img_4193

Ik zat deze keer helemaal voorin bij het raam naast Marty en Marleen. Na een korte vlucht van een half uur landen we op Kos. Het eerst wat opviel was dat het eiland veel groener is. We kregen te horen van de piloot dat het vliegtuig schoon gemaakt moest worden, en dat we een half uur uit het vliegtuig moesten. Ik dacht dat valt wel mee. Maar mis poes. Het werd twee en half uur. 😕 Op het vliegveld heb ik nog een aantal foto’s gemaakt. De meesten van de groep hebben nog even gewinkeld. Na al deze vertraging vlogen we veilig naar Nederland. Onderweg kregen wel een maaltijd aangeboden. Het eten was niet zo lekker veelste te vet.

img_4194

Hoe dichter we bij Nederland kwamen hoe slechter het weer werd. Toen we schiphol op zo’n 50 kilometer genaderd waren kregen we te horen van de piloot dat het te druk was op schiphol zodat we nog even moesten wachten. Om 18:00 werd de landing ingezet en stonden we al op de grond voordat ik het realiseerde. Het regende in Nederland en de temperatuur was ook een stuk lager. Na te zijn uitgestapt hebben we onze koffers opgehaald. Tijdens het wachten op de koffers hebben we afscheid genomen van iedereen. Marty had voorgesteld om mij naar huis te brengen aangezien hun route toch langs Alphen aan den rijn liep. Dat vond ik erg aardig. Ik was namelijk van plan om met de trein terug naar huis te gaan.

img_4195

Eerst heb ik nog naar huis gebeld dat ik veilig was geland, daarna zijn we met de auto binnen een half uur naar huis gereden. Na afscheid te hebben genomen en mijn familie weer te hebben begroet was deze onvoorgetelijke reis ten einde.

img_4197

Woensdag 14 Juli 1993

img_41902

’s Morgens heb ik de laatste boodschappen gedaan samen met Marty en Marleen. Ik heb voor Ma een Griekse kruik gekocht. Verder heb ik in een drankzaak rum gekocht omdat dit hier een stuk goedkoper is als in Nederland. Verder voor Peter nog een flesje Ouzo gekocht.

Om 14:00 hielden we de avondsluiting aan gezien we om 15:00 zouden vertrekken voor onze laatste excursie.

Om 15:00 stipt stopte de bus voor ons hotel. Eerst maakte we een rit richting het noorden. Dit deel van het eiland had ik nog niet gezien. Het ziet er allemaal erg kaal uit. We ging naar het dorpje Agois-Nikolaos daar konden we tot ongeveer 18:00 zwemmen. De zee was erg wild. Hoge golven. Eerst had ik helemaal geen zin om te gaan zwemmen maar toen ik even mijn voeten nat wilde maken ben ik er toch maar ingedoken. Het is voor het eerst van mijn leven dat ik de branding zwom. Nou, dat heb ik geweten. De golven waren maar een meter hoog, maar er zit echt een ongelovige kracht achter. Ik verdronk bijna. Als een golf over je heen gaat, word je namelijk meteen naar beneden gezogen. Ik ben uit veiligheidsoverwegingen toen maar naar ondieper water gegaan. Dat was veel leuker. Je moest steeds weer terug in zee lopen aangezien de golven je steeds weer terug naar het strand brachten.

Na een half uur was ik behoorlijk moe en ben gaan opdrogen in de zon. Na het zwemmen ben ik naar een restaurant gelopen. Daar zaten al wat mensen van de groep. In het restaurant heb ik een boterham besteld en heb ik de rest van tijd doorgebracht. Toen ik naar de toilet ging kwam ik tot de ontdekking dat mijn zwembroek helemaal vol met zeewier zat. 🙁 Dat heb ik dus maar even verwijderd.

img_4191

18:00 vertrokken we met de bus naar Finiki. Dit dorpje ligt aan de andere kant van het eiland. In een restaurant hebben we van het avondeten genoten. De bediening was erg waardeloos. De bediening was alleen waardeloos ze verstonden namelijk geen Engels en de bediening was super slom. Na het eten hebben we naar de zonsondergang gekeken op een rots. Het was een prachtig gezicht alleen waaide het nog steeds erg hard dus was het behoorlijk koud. Toen we terug kwamen bij het restaurant was er live muziek. Je kon op deze muziek grieks dansen leren.  Was wel grappig.

Om 22:00 waren we terug bij het hotel. Aangezien dit de laatste avond was hebben we deze op gepaste wijze afgesloten. Samen met Gijs, Katrien, Antoinette, Gunther, Marinus en Marty zijn we naar het dakterras gedaan van hotel Roof Garden. Daar hebben we nog wat gedronken. Het leuke van deze bar is dat er een video wall is. Hierop worden allerlei video clips getoond. 01:00 was ik thuis.

Dinsdag 13 Juli 1993

img_4189Vandaag weer uitgeslapen. Na het ontbijt had ik afgesproken om samen met Gunther, Marinus en Annemarie naar Amoopi Beace te gaan. Maar toen we wilde vertrekken wilde er nog een aantal andere mensen mee. Marjolien regelde toen dat iedereen maar op zijn eigen houtje er heen moest gaan. Dat vond ik een goed idee. Ander zou het allemaal veelste te lang gaan duren. Toen ik beneden kwam met mijn zwemspullen was bijna iedereen al weg.

Ik ben toen samen met Marjolein, Prisca en Josephine naar de taxistandplaats gelopen. Daar stonden alle andere mensen van onze groep te wachten. Ik dacht dat wordt dus lang wachten voordat we vertrekken kunnen. Er zijn namelijk niet zoveel taxi’s op het eiland.

Maar Marjolein had een ander idee liep naar de bushalte. De bus voor Amoopi Beace was al vertrokken. Maar daar had Marjolein ook een oplossing voor. Ze regelde dat de bus die oorspronkelijk naar Menetes zou rijden om zou rijden via Amoopi Beace.  Toen we onder weg van richting veranderde kwamen er wat mensen in de bus in opstand. Maar de chauffeur deed net of hij niets hoorde, en reed netje naar het strand. 😀  De rest van de middag en avond zijn we daar gebleven. Om 7 uur ’s avonds zijn we gaan eten in een restaurant. Ik heb Meat balls op. Voor het eerst sinds mijn vakantie hadden we last van wespen. Tijdens het eten stikte het er van. Na het eten hebben we een groepsfoto gemaakt. Om half tien zijn we weer terug gegaan met taxi’s. 11 hadden we avondsluiting. Ik was eigenlijk zo moe dat ik niet meer kan herinneren waar het over ging. Toen ben ik toch nog wezen stappen tot 2 uur.

Maandag 12 Juli 1993

img_4180

De een na laatste excursie stond vandaag op het programma. Uit de folder van SudTours moest dit het hoogte punt van onze vakantie worden. Het was de bedoeling dat we om kwart over acht klaar beneden zouden zijn. Ik moest vandaag we geld halen dus ik stond kwart over zeven op. Snel ontbeten en daarna snel naar het postkantoor. Vandaag had de loketbediener er wel zin in dus ik was binnen 5 minuten klaar.

img_4181

De excursie begon met een vaartocht naar Diafani. Het was mooi zonnige weer alleen stond er vandaag een harde wind. Toen we eenmaal buiten de haven voeren ging het schip nogal te keer. Gelukkig werd niemand zeeziek. Na ongeveer 2 uur gevaren te hebben kwamen we aan bij Diafani. Daar stond een bus te wachten die ons het laatste stuk zou vervoeren. Onder weg hadden we nog een fotostop. Het uitzicht op deze plek was fantatisch. Je kon in de verte Olympos al zien liggen. Na de stop zijn we door gereden naar Olypmos.

img_4184

Olypmos is vooral bekent om zijn graanmolens. We konden tot half drie het stadje bekijken. We hadden geen gids gehuurd omdat het dan per persoon nog eens 15 gulden extra kosten. Ik begreep eerst niet waarom hier al die molens gebouwd maar toen we een eindje gelopen hadden werd het duidelijk. Het eiland is hier nogal hoog zo’n 500 meter. Hierdoor staan alle molens goed in de wind. Een molen was van binnen te bekijken.

img_4187

Het zag er allemaal erg oud en versleten uit. Tocht werkte het nog allemaal goed. Je kon koeken met honing kopen met graan wat hier gemalen was. Marleen heeft dat gedaan ik heb ook een stuk geproefd, het smaakt lekker. Olypmos is gebouwt op een schuine heling. De huizing zijn daarom trap gewijs gebouwd. De nieuwste huizen staan het laagst. Tijdens de wandeling kwamen we een schoenmaker tegen. Hij maakte schoen met houten nagels. Dat had ik nog nooit gezien. Ik heb er een foto van gemaakt. De terugreis was het zelfde als de heen reis. Eerst met de bus terug naar Diafani. Daar konden we nog gaan zwemmen aangezien we pas om 5 uur werden opgehaald met de boot. Ik heb maar afgezien van het zwemmen aangezien het erg hard waaide. Het klinkt misschien gek maar als het zo hard waait voelt het echt koud aan.

img_4183

’s Avonds zijn wezen eten bij Odyssa. Ik ben samen met Gijs op de moter, die hij net gehuurd had, met een gitaar in me hand er heen gereden. Dat was harstikke leuk aangezien je hier geen helm op hoeft. Ik heb zoals gewoonlijk Souvlakki op. Ik vind dit eigenlijk het lekkerst van de Griekse keuken. We hadden ook nog wat te vieren. Gert was namelijk jarig. Katrien, Marjolein, Gijs, Antoinette en Rijk hadden voor hem een verjaarslied geschreven van 13 coupletten. Gert en Dirma kwamen zoals afgesproken later.

img_4188

Toen ze binnen kwamen hebben we dit lied gezongen. Gert was helemaal overrompelt. De rest van de avond hebben we hier door gebracht. Om 23:30 lag ik op bed.

Zondag 11 Juli 1993

img_4182

’s Morgens uitgeslapen en ontbeten. De rest van de morgen in het hotel blijven hangen. Ik heb nog wel een shirt voor Gert ze verjaardag gekocht. ’s Middags ben ik met Gunther een wandeling door de stad gemaakt. Er was eigenlijk niet zo veel te zien behalve een kerkje precies op het uiterste puntje van de baai. Opvallend was dat in dit stadsdeel veel zwerfkatten liepen. Na een uur gewandeld te hebben zaten we al weer in een bar.

Om 6 uur had Gunther voor de avondsluiting een preek voorbereid. Eerst wilde we de avondsluiting in het kerkje, waar we vanmorgen geweest waren, doen maar hier paste de groep niet in. Dus hebben we het maar in de binnentuin van ons hotel gedaan.

Tijdens de avondsluiting belde Sonja dat Oma Spijker overleden was. Daar schrok ik enorm van. Ik wist wel dat ze ziek was, maar dat het zo snel zou gaan had ik niet verwacht. Ik heb die avond nog naar huis gebeld om te vragen of ik eerder naar huis moesten komen. Dat was niet nodig vond mijn moeder. Gelukkig had ik oma nog net bezocht voordat ik op vakantie ging. Na de avondsluiting en het avondeten ben ik naar bed gegaan. Was namelijk niet echt in de stemmen.

Zaterdag 10 Juli 1993

img_41901Sudtours had vandaag een “Dorpentocht” excursie gepland. Het leek mij niet zo leuk dus ik ben niet mee gegaan. Acht mensen van de groep gingen wel mee. Gijs heeft vandaag een motor gehuurd en is samen met Antoinette, Katrien en een andere jongen het eiland gaan verkennen.

Ik ben met de rest van de groep naar Amoopi Beach geweest. ’s middag heb ik samen met Marty een wandeling gemaakt naar een kerkje. Toen we daar aankwamen dachten we eerst dat we niet naar binnen konden omdat de hoofdingang op slot zat. Dat vond ik vreemd want tot nu toe waren alle kerkjes nog open. Toen we nog eens goed keken vonden we een zij-ingang die wel open was.

img_4198

Ik heb een foto van het interieur gemaakt. De meeste kerkjes hier lijken op elkaar. Ze zijn altijd volgens dezelfde bouw methode gebouwd. Als je naar binnen gaat kom je altijd in een zaal terecht die is opgedeeld in tweeën. Het wordt gescheiden door een houten wand die bewerkt is. Meestal zijn er ook schilderingen aangebracht. Op de terug weg hebben we een ijsje gekocht en zijn toen weer terug gelopen. Verder is weinig gebeurt.

Vrijdag 9 Juli 1993

img_4178Vandaag konden we uit slapen. Dat hebben we dan ook gedaan. Ik ben precies om half tien naar beneden gegaan zodat ik nog net kon ontbijten. De meesten van de groep waren op dat zelfde idee gekomen. Na het ontbijt heb ik eerst cadeaus gekocht voor mijn familie. Ik heb voor Sonja en Peter twee drinkbekers gekocht. Voor Ma kon ik nog niets vinden. Het is vrij moeilijk om iets leuks te vinden aan gezien er maar 15 winkels zijn het hele stadje waar wij verblijven. Ik heb nog wel een shirt voor mezelf gekocht.

img_4179

Om half twaalf ben ik naar het strand gegaan van Karpathos city. De hele groep was daar al. Die middag hebben we een banaan gehuurt. En banaan is een soort opblaas boot waar je met ze zessen op kan. Het geheel wordt voort getrokken door een jetski. Ik had van Katrein gehoord dat het niet zo leuk was als het er uit ziet. Dus ben ik maar niet mee gegaan. Na de dag sluiting zijn we weer bij Odyssa gaan eten. Ik heb Stifado op. Al met al lag ik 23:00 op mijn bed.

Donderdag 8 juli 1993

img_41551Vandaag weer naar Amoopi Beace samen met Marty en Marleen. Acht mensen van de groep (Marjolein, Gijs, Wendy, Evert, Anoinette, Katrien, Marinus en Anja) hebben jeeps gehuurd en zijn het zuiden van het eiland gaan verkennen. Ik ben niet mee gegaan omdat het ten eerste nogal duur was en ten tweede was het niet zonder risico. De wegen van het eiland zijn erg slecht begaanbaar. Als je schade rijdt aan de auto moet je dat zelf betalen. Daar had ik geen zin in. Achteraf bleek gelukkig dat alles goed is gegaan.

’s avonds hebben we bij Odyssa (restaurant) gegeten. Ik heb de dagschotel genomen. Het was varkensvlees dat langzaam gaar gekookt. Het smaakte goed alleen zat er weinig groente bij. Maar ik kon de groente van Martij krijgen want zij had geen honger. We zijn ’s avonds bij een bar (Face) nog wat wezen drinken. 00:15 lag ik weer in bed.

Dinsdag 6 Juli 1993

greece-36a

We moesten vandaag weer vroeg opstaan omdat we ons hadden ingeschreven voor een excursie georganiseerd door SudTours. Bij deze reisorganisatie had Beter Uit de reis geboekt. Marjolein had het als reisleidster redelijk makkelijk. Als er iets aan de hand was kon ze gewoon de reisleidster van SudTours bellen. Die loste dan het probleem op.

De excursie hield het volgende in. Om 8:30 vertrokken we vanaf de haven. Wandeltocht: Ontdekt karpathos tijdens een wandeling door de bergen en geniet van uw wandelen te combineren met een frisse duik in Kyra Panagia. Per bus reis u van Karpathos City naar Stes. Van hier uit wandelen we door de bergen naar Volada.

img_4177

Dit zal ongeveer 2 uur duren. In Volada wordt er iets gedronken in een kafenion en vervolgens brengt de bus u naar Mertonas. Vandaar start een korte wandeling van 45 minuten naar het strand van Kyra Panagia. Hier kunt u de rest van de genieten van een lunch en een frisse duik tot de boot u komt op halen om terug te varen naar karpathos.

Zoals hierboven beschreven hebben wij dan ook gedaan. Het was een hele mooie wandeling. We hebben veel natuur schoon gezien. De bus naar Stes was wel een beetje eng. We reden op een weg zonder vangrail langs afgronden. Het ging allemaal maar net goed. Het strand bij Kyra Panagia heeft helemaal geen schaduw. Ik moest dus voor het eerst helemaal in de zon liggen. Ik ben gelukkig niet verbrand. De boot die gisteren ons naar Apella had gebracht kwam ons ophalen. Na een vaartocht van ongeveer drie kwartier waren we weer terug in Karpathos city.

img_4175

Na de avondsluiting zijn we bij Zorba gaan eten. Ik heb Souvlaki en tomatensoep op. Die avond zijn we naar een bar (Face) geweest. Erg gezellig. Om 01:00 ging ik weer eens naar bed.

Maandag 5 Juli 1993

img_4171

We moesten al weer vroeg uit bed omdat we half negen zouden weg varen met een boot. Ik stond zeven op want ik moest nog geld halen. het was maar goed dat ik vroeg naar het postkantoor was gegaan omdat er al een aardige rij stond. Het personeel werkte weer op griekse snelheid dus ik was pas na drie kwartier aan de beurt. Zucht! Na met cheques verzilverd te hebben ben ik als een gek terug gerend naar het hotel om mijn spullen voor vandaag te pakken.

img_4166

Ik was net optijd bij de boot. Vandaag gaan we naar Apella toe. Dit is een strand waar je bijna niet kan komen met de auto. Het noordelijkste deel van het eiland is namelijk erg moeilijk toegankelijk. Er is maar een weg en die zit vol gaten.

Op de boot konden zo’n vijftig mensen. Je kon op een aantal plaatsen zitten. Onder het bovendek was de kajuit waar je drinken en andere lekker dingen kon kopen. Het eerst wat ik ben gaan doen toen ik een mooi plaatsje had bemachtig was me van top tot teen insmeren met zonnebrand olie. Want de hele tocht zat je namelijk in de zon te schroeien. Er stond weinig wind maar toen we de baai uitvoerde begon de boot toch aardig te dijen.

img_4167

Katrien en Gunter kregen last van zeeziekte. Gelukkig voor hun duurde de tocht maar 1.5 uur. We hadden toen zo’n 22 kilometer gevaren. Via de reddingsboot werden we naar het strand vervoerd. Het strand is hier ongeveer 1000 meter breed met weinig natuurlijke schaduw. Gelukkig konden we toch een boompje vinden.

Daar heb ik de rest van de dag in de schaduw gelegen. De zee is hier ook erg mooi. Iets meer golven dan op Amoopi Beace maar ook hier is het erg rustig. Eigenlijk waren op het strand alleen maar mensen van deze excursie. Bij deze excursie zat ook een barbecue inbegrepen. Om ongeveer 14:00 zijn we naar de barbecue gelopen. Wij waren de laatste mensen die gingen eten. De eigenaar van de boot grilde de hamburgers.

img_4169

Hij had zoveel over dat wij allemaal er nog twee kregen. Het smaakte erg goed. De rest van de middag heb ik gezwommen. Het enige nadeel van dit strand was dat op de zeebodem veel stenen liggen en dat het erg snel diep wordt. Ook vandaag was het weer warm (35 graden).

Om half vier toeterde de boot ten teken dat we gingen vertrekken. De terugtocht was rustig. We maakt nog even een tussen stop bij Ahata, er moesten namelijk iemand van boord. s’ Avonds de gebruikelijke avondsluiting.

img_4170

img_4168

img_4165